مسلسل أحبك أبي … ولكن “الحلقة العاشرة”

2015-10-03_110440


الحلقة العاشرة
تغريد بتفوق وبتبص حواليها
تغريد : انا فين
يحيى : حبيبتى انتى كويسه
تغريد وهو بتقوم من مكانها : اه ماما فين
يحيى : نقلوها العنايه
تغريد بعياط : انا السبب يا يحيى …….انا قولت كل حاجه قدامها ….اعمل ايه
يحيى بيمسك ايدها : اهدى يا حبيبتى ان شاء الله هتبقى كويسه ….. بس انتى اجمدى كده عشان لما تفوق تلاقيكى جانبها
تغريد بعياط : حاضر
…………………………………………………………………………
فات اسبوعين
ايمان زى ما هى في الغيبوبه وتامر رجع من السفر وما بين جامعته والمستشفى
تغريد طول الوقت قاعده في المستشفى ورافضه تروح اى حته بتروح بس تغير وترجع تانى وبتحاول متتعاملشى خالص مع باباها
ومحمود بين الشغل وبين البيت والمستشفى
ويحيى كان بعد ما بيخلص شغله في المستشفى بيروح لتغريد يطمن عليها وعلى مامتها
وفى يوم
تغريد قاعده وباين عليها الارهاق
يحيى : تغريد قومى روحى استريحى شويه
تغريد : انا مستريحه كده
يحيى : يا تغريد اسمعى الكلام بقى
تغريد : افرض روحت وماما فاقت ………انا لازم اكون جانبها …….لازم اكلمها عشان تسامحنى
يحيى : يا حبيبتى انتى بقالك اسبوعين على الحاله دى
تغريد : هاقوم انام في الاوضه اللى دكتور عبد السلام حجزهالى شويه
يحيى : طب والكليه والامتياز والمستشفى اللى بقالك اسبوعين مارحتهمشى مش هاينفع تغيبى اكتر من كده
تغريد : هقدم اعتذار السنه دى
يحيى : ايه
تغريد : زى ما سمعت ……… انا مش هقدر اكمل السنه دى
يحيى : واحلامنا اللى بنحلم بيها هضيعيها
تغريد : يحيى انا مش قدره اتكلم انا هكتبلك الاعتذار وهتقدمهولى …..انا هدخل انام شويه
يحيى وقف مكانه وهو حاسس ان تغريد مبقتشى هى نفس البنت اللى حبها بس كان عذرها ومش قادر يلومها

………………………………………………………………………….

تانى يوم فى بيت يحيى

يحيى : انا نزل يا ماما عاوزه حاجه
ليلى : رايح برضه للست هانم
يحيى : ماما عشان خاطرى مش طلبه كفايه اللى هى فيه
ليلى بنرفزه : وانا عملت ايه يعنى كل ده عشان بقول الست هانم
يحيى : ياماما ده انتى حتى مفكرتيش تزوريهم في المستشفى ولا تسألى على مامتها
ليلى : مانا بسألك اهوه كفايه انت كل يوم رايح ومبهدل نفسك
يحيى بنفاذ صبر : ماما انا نزل
ليلى : لا استنى هلبس وهاجى معاك ……… عشان بس تعرف انى بعرف في الاصول
يحيى بفرحه : بجد يا ماما
ليلى : اه استنى هلبس بس
يحيى : طيب

………………………………………………………………………….
تغريد كانت نايمه فى اوضتها اللى في المستشفى ومفتحه عينها وبتبص للسقف وهى سرحانه
شويه والباب خبط قامت وعدلت نفسها وعدلت الطرحه
تغريد : ادخل
محمود : انا عاوز اتكلم معاكى
وقفل الباب
تغريد : نتكلم في ايه ………مفيش كلام يتقال اكتر من اللى اتقال
محمود : مش هاينفع نفضل بعيد عن بعض كده ……..تغريد
وبقرب منها وتغريد بتبعد عنه
محمود : تغريد فى ايه انا بابا حبيبك
تغريد : انت خنتنى
محمود : تغريد …….اعقلى وبلاش كلامك ده
تغريد : انت خنتنى وخنت ثقتى فيك صحيح انا مش مراتك بس انا بنتك بنتك اللى كانت شيفاك مثلها الاعلى بنتك اللى انت كنت اول حب فى حياتها
بنتك اللى ياما حلمت واتمنيت عريسى يبقى شبهك …….هاثق ازاى تانى فى الناس واكتر حد بثق فيه خانى
محمود : يابنتى افهمينى
تغريد بعياط : افهم ايه …….انا فهمت خلاص
محمود : صدقينى انتى فاهمه غلط
تغريد : بجد ايه هو اللى فاهماه غلط …….كنت بتحب وحده على امى اننا حمل عليك اننا واقفين قدام سعادتك
محمود : ده مش حقيقى
تغريد : بجد نفسى اصدق ان كده مش حقيقى ………نفسى اغمض عينى والاقى نفسى كنت بحلم وافتح عينى والاقى ماما حواليه وانت معايا وانا
لسه البنت اللى الضحكه على وشها بس للاسف انى مش بحلم وماما فى غيبوبه وبسببى
محمود : تغريد صدقينى هتعدى وهنعيش مع بعض زى الاول
تغريد : بتحلم اللى بيتكسر مش بيتصلح وانت كسرتنى ……..وعلى فكره ماما لو حصلها حاجه عمرى مهسمحك وهعتبر ابويا مات
محمود وهو بيشدها من ايدها : انتى بتقولى ايه
تغريد : ايه هتضربنى تانى …….اضرب يمكن افوق من الكابوس ده ……….وزى ما سمعت مش هاسمحك ابدا لو ماما حصلها حاجه
وسابته وخرجت من الاوضه وهى فى طريقها لاوضة مامتها قابلت يحيى
يحيى : تغريد بتعيطى ليه
تغريد وهى بتمسح دموعها : مافيش …..انت هنا من امتى
يحيى : من ربع ساعه كده ………هى ماما فين ؟؟
تغريد باستغراب : ماما مين ؟؟
يحيى : مامتى جات معايا وشورتلها على اوضتك عشان تسلم عليكى وانا كنت واقف مع دكتور عبد السلام
تغريد باستغراب : مش عارفه مشوفتهاش
يحيى وهو بيبص وراء تغريد : جات اهيه هتلاقيها دخلت اوضه غلط
تغريد بابتسامه حزينه : ازي حضرتك يا طنط تعبتى نفسك ليه
ليلى ووشها مقلوب : مافيش تعب …….انا جيت اطمن عليكى وعلى مامتك ……..والحمد لله شكلكم كويسين …….مش يلا بقى يا يحيى
تغريد باستغراب: حضرتك لحقتى اقعدى معايا شويه
ليلى : لا شكرا اصلى مش بحب جو المستشفيات ده
يحيى : معلشى يا تغريد هروح ماما وهجيلك تانى
ليلى : لا مش هاينفع انا عاوزه اجيب طلبات وهاتيجى معايا
تغريد بضيق: خلاص يايحيى خليك مع طنط متتعبشى نفسك
يحيى : بس
ليلى : انت لسه هتتكلم كتير يلا عشان انا تعبت من الواقفه دى
ومشت
يحيى : معلشى يا حبيبتى انا اسف بجد انا اصلا غلط لما جبتها معايا
تغريد بابتسامه : ولا يهمك ……..يلا عشان طنط متزعلشى
يحيى : ماشى سلام ……..اشوفك بكره
تغريد : مع السلامه

———–———-———————-————

ونكمل في الحلقة الحادية عشر .. الى اللقاء في الحلقة الحادية عشر

بقلم الكاتبة :ريم أحمد

 

نبذة عن الكاتب

أدمن 1

مقالات ذات صله

الرد

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *